Rasy kotów

Rasy kotów - jest ich wiele i chyba nie ma osoby, która wymieniłaby wszystkie. Choć mówi się, że koty chadzają własnymi ścieżkami, ich miłośnicy robią wiele, żeby stworzyć im te ścieżki we własnym domu. I choć najpopularniejszym z kotów, z którymi krzyżujemy na co dzień drobi, jest sympatyczny dachowiec, wiele osób miłuje się kotach rasowych. Które rasy najchętniej trzymamy w domach? Jakie koty najłatwiej pielęgnować, a które przysparzać mogą więcej trudności? Na te i inne pytania odpowiada poniższy artykuł. Oto podróż przez najpopularniejsze rasy kotów.

rasy kotów

  

Jakie rasy kotów są najchętniej trzymane w domach? Których kotów jest najwięcej?

Liczebność kociej populacji jest tak wysoka, że niewiele osób potrafiłoby przypisać do poszczególnej rasy każdego kota. Kłopotów dostarcza także fakt, iż wiele z domowych futrzaków to mieszańce, posiadające cechy dwóch, trzech, a nawet więcej ras. Oczywiście sama rasowość zwierzęcia w żaden sposób nie rzutuje na jego wartość dla nas ani charakter, dobrze jednak przyjrzeć się pewnym wzorcowym typom, aby lepiej zrozumieć naszych pupili.

Odpowiadając na pytanie zadane w podtytule – oczywiście najwięcej jest dachowców, czyli kotów domowych. Nie posiadają one charakterystycznych cech, jeśli chodzi o umasowienie – to bardzo różnorodna brać. W samej nazwie „kot domowy” skrywać się może aż sto różnych ras! Mogą być szare, białe, czarne, rude, jednolite bądź w łatki, pręgi czy nieregularne wzory. Różnić się mogą także charakterem, na co zwykle przemożny wpływ na historia zwierzęcia. Przejdźmy jednak do innych, węższych genetycznie ras.

Ile jest ras kotów?

Na to pytanie ciężko jest jednoznacznie odpowiedzieć, gdyż niektóre rasy mogą być ze sobą krzyżowane wielokrotnie. Jednak gdy będziemy sugerować się rankingiem ras kotów wg. FIFe oraz według TICA to z pewnością rodzajów kotów będzie ponad 200. Oczywiście ta liczba będzie cały czas ruchoma, ale należy przyjąć ją za mocno uśredniony wynik. Bardzo duże znaczenie na tą liczbę oraz liczebność raz kotów ma także pielęgnacja kota, jego żywienie lub ogólne zdrowie kota.

Kot brytyjski – idealny mieszczuch

To rasa kotów krótkowłosych, krępych i dość niskich. Ich sierść jest łatwa w pielęgnacji i naprawdę miła w dotyku, co przekłada się na znaczą popularność brytyjczyków. Rasa znana jest z tego, że jej przedstawiciele łatwo nawiązują kontakt z człowiekiem i są skłonni do nauki, choć – trzeba przyznać – nie są bardzo aktywne i wymagają także czasu spędzonego samotnie. Nie są też ekspensywne – mogą mieszkać nawet w niewielkich domach czy mieszkaniach i dogadują się z innymi zwierzętami. Stąd kota brytyjskiego często trzymają w domach osoby, które nie mają czasu na intensywną pielęgnację ani dużej przestrzeni dla niego.

Warto wiedzieć, że koty te kiedyś wykorzystywane były do walki ze szczurami – w tym celu do Wielkiej Brytanii wieki temu sprowadziły je rzymskie legiony.

Majestatyczny kot syberyjski

Długa, okazała sierść kotów syberyjskich, wywodzących się z rejonów słynnych z bardzo niskich temperatur, niegdyś miała umożliwiać przetrwanie w mroźne dni. Wymaga jednak znacznie bardziej intensywnej pielęgnacji, czesania i czasem podcinania, zatem zwierzęta te nie są tak niewymagające, jak opisane wyżej koty brytyjskie. Są jednak równie miłe, jeśli chodzi o charakter. To rasa kotów ostrożnych, raczej z początku „introwertycznych”, nieufnych i cichych, które długo przyzwyczajają się do właściciela. Lecz jeśli zdobędziemy ich zaufanie, potrafią być bardzo czułe, wdzięczne i spore do zabawy. Dogadują się także z innymi domowymi zwierzętami.

Ich cechami charakterystycznymi są skośne oczy, szerokie uszy zakończone frędzelkami oraz dość spore rozmiary – samce mogą ważyć nawet ponad 10 kg, choć zwykle mieszczą się w przedziale 8–10. Samice natomiast dorastają do 6 kg.

Kot perski dla wymagających

To kolejna rasa kotów długowłosych. Kot perski jednak wymaga jeszcze staranniejszej pielęgnacji sierści niż wyżej opisany syberyjczyk. Regularne szczotkowanie i kąpiele, które pozwalają zachować imponujące umaszczenia w dobrym stanie to w ich przypadku konieczność. Persy są niezwykle przyjazne nie tylko dla innych zwierząt, ale także dzieci, co nieczęste, jeśli chodzi o rasy kotów. Są powolne i dość ciche, wolą raczej kanapę niż hasanie w ogrodzie, choć trzeba przyznać, że są świetnymi łowcami. Bardzo szybko się uczą. Dorosły osobnik waży od 2,5 do 6 kg, nie są więc wielkie.

Pers należy do starej rasy kotów – na naszym kontynencie pojawiły się już w XVII wieku (najpierw we Włoszech), a nie wiadomo, jak długo były znane z Persji, skąd pochodzą.

Błękitnookie koty syjamskie

Koty syjamskie to jedna z bardziej efektownych ras – stąd jej popularność. To zwierzęta krótkowłose, o miękkim futrze, których charakterystyczną cechą są błękitne oczy oraz czekoladowe koniec ogona i łapki. Syjamczyki chadzają własnymi ścieżkami – to inteligentni indywidualiści, jednak z czasem przywiązują się do swojego właściciela i okazują mu zainteresowanie. Mają zresztą na to sporo czasu – to jedna z dłużej żyjących ras. Kot syjamski może żyć nawet 20 lat. Właściciele muszą jednak pamiętać o utrzymywaniu pupila w dobrej kondycji – aby zachowały zdrowie, nie powinny mieć nadwagi, a słyną z łakomstwa!

Kot syjamski pochodzi z Dalekiego Wschodu. To również stara rasa – pierwsze informacje o jego obecności w pobliżu człowieka pochodzą z VXI wieku.

Kot Maine Coon – mały lew

Pochodzące z Ameryki koty Maine Coon to grupa w porównaniu do wyżej opisanych bardziej żywiołowa. Cechą charakterystyczną tej rasy kotów jest oczywiście znaczny rozmiar. Samce ważą do 11 kg, samice do 8 kg. Słyną ponadto z inteligencji, genu łowcy, chęci do zabawy i uczenia się nowych sztuczek. Mogą mieszkać z dziećmi i innymi zwierzętami w domu. To rasa pół długowłosa. Ich popularność zasadza się nie tylko na urodzie, ale przede wszystkie charakterze – mocno przywiązują się do właścicieli, co nie zdarza się tak często jeśli chodzi o chodzące własnymi ścieżkami koty.